Radiografia cyfrowa pozwoliła na znaczne zmniejszenie stosowanych dawek promieniowania jonizującego w celu uzyskania wartościowych obrazów. Wykonanie zdjęcia RVG wymaga użycia 10 – krotnie mniejszej dawki promieniowania niż w przypadku RTG. Oznacza to że ok 10 zdjęć zębowych wykonanych technikami radiografii cyfrowej ma równoważną dawkę promieniowania jak jedno zdjęcie analogowe zapisane na kliszy.Rozwój technik cyfrowych wyeliminował potrzebę stosowania różnych odczynników używanych do wywoływania i utrwalania zdjęć na kliszach a również samych klisz które są pokryte światłoczułą emulsją produkowaną przy użyciu dużych ilości srebra. Radiologia cyfrowa jest zatem bardziej ekologiczna, znacznie eliminuje ilość produkowanych odpadów.
Techniki cyfrowe dają ogromne możliwości przetwarzania uzyskanych obrazów przez co można podnieść ich walory diagnostyczne. Często ze „średnio” udanego zdjęcia wykonanego przy źle dobranej dawce promieniowania można uzyskać bardzo dobry obraz bez konieczności powtarzania ekspozycji co było częste w przypadku zdjęć wykonywanych na kliszach.
Do przechowywania obrazów stosowana jest pamięć komputera oraz inne nośniki danych takie jak płyty CD, DVD, pamięci zewnętrzne. Pojedyncze zdjęcia już nie muszą plątać się po dokumentacji medycznej co często prowadziło do ich zawieruszenia. Odszukanie zdjęcia w bazie danych zajmuje kilkanaście sekund i może być przetwarzane w zależności od potrzeb.
Pacjent otrzymuje zdjęcie na przenośnym nośniku najczęściej w postaci płyty CD. W razie potrzeby obraz może być dodatkowo wydrukowany na kliszy w dowolnym momencie.
Czas uzyskania zdjęcia jest bardzo krótki ze względu na brak potrzeby wywoływania.
Techniki cyfrowe dają ogromne możliwości przetwarzania uzyskanych obrazów przez co można podnieść ich walory diagnostyczne. Często ze „średnio” udanego zdjęcia wykonanego przy źle dobranej dawce promieniowania można uzyskać bardzo dobry obraz bez konieczności powtarzania ekspozycji co było częste w przypadku zdjęć wykonywanych na kliszach.
Do przechowywania obrazów stosowana jest pamięć komputera oraz inne nośniki danych takie jak płyty CD, DVD, pamięci zewnętrzne. Pojedyncze zdjęcia już nie muszą plątać się po dokumentacji medycznej co często prowadziło do ich zawieruszenia. Odszukanie zdjęcia w bazie danych zajmuje kilkanaście sekund i może być przetwarzane w zależności od potrzeb.
Pacjent otrzymuje zdjęcie na przenośnym nośniku najczęściej w postaci płyty CD. W razie potrzeby obraz może być dodatkowo wydrukowany na kliszy w dowolnym momencie.
Czas uzyskania zdjęcia jest bardzo krótki ze względu na brak potrzeby wywoływania.
Najpopularniejszym zdjęciem uzyskiwanym w formacie cyfrowym jest pojedyncze zdjęcie zębowe – radiowizjografia RVG. Umożliwia otrzymanie dokładnego obrazu pojedynczego zęba. Najczęściej wykorzystywane jest w trakcie leczenia kanałowego jako zdjecie wstępne i kontrolne.
